سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

137

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

ولى تعداد آنها بسيار بوده و مشهور نيز به آنها عمل كرده‌اند ولى اين مقدار كفايت نكرده و در مقام تخصيص حكم اجماعى بلكه حكمى كه نصوص صحيحه بر آن دلالت دارند نافع و كارگشا نمىباشد . فرع شارح ( ره ) مىفرماين : اگر درخت بواسطه نظر و ديد مالك مراقبت و مراعات گردد حكم درختى را كه در حرز است دارد از اينرو سارق ميوه چنين درختى بايد دستش بريده شود ، البته اين حكم مشروط است به اينكه نظر و مراقبت مذكور را به حرز ملحق بدانيم . قوله : و ان كان محرزا بحائط : ضمير در [ كان ] بثمر راجعست . قوله : لاطلاق النّصوص الكثيرة الخ : از جمله اين نصوص به حديث ذيل مىباشد كه مرحوم صاحب وسائل آنها را در ج ( 18 ) ص ( 517 ) نقل فرموده : حديث اول محمّد بن الحسن ، باسنادش از احمد بن محمّد بن عيسى ، از محمّد بن سنان ، از حمّاد بن عثمان و از خلف بن حمّاد ، از ربعى بن عبد اللّه ، از فضيل بن يسار ، از مولانا ابى عبد اللّه عليه السلام قال : اذا اخذ الرّجل من النّخل و الزّرع قبل ان يصرم فليس عليه قطع ، فاذا صرم النّخل و حصد الزّرع فاخذ قطع . حديث دوم محمّد بن الحسن باسنادش از محمّد بن علىّ بن محبوب ، از احمد